nowości w bibliotece

04.2018

PLAY MACBETH

autorzy:

autor adaptacji: KOHOUT PAVEL

autor opracowania: KONDRAT PIOTR

autor przekładu: KONDRAT PIOTR

rodzaj utworu: dramat

klasyfikacja gatunkowa: DRAMAT

informacje dodatkowe: Obsada: LADY MAKBET, MAKBET,REDAKTORKA II -Wiedźma pierwsza, Tłumaczka; REDAKTOR I - Wiedźma druga, Malkolm, Kapitan, Emisariusz; REDAKTORKA III- Wiedźma trzecia, Fleans, Sługa, Lady Makduf, Emisariusz drugi; REDAKTOR IV - Dankan, Banko, Makduf, Donalbain.

liczba stron: 67 s. ;

liczba aktów: 3

odbiorcy: Dorośli.

sygnatura: 12655

Adaptacja klasycznego dramatu szekspirowskiego, zatrzymuje główne wątki fabularne "Makbeta“. Nowością i zmianą jest sposób scenicznego ujęcia tekstu, w którym jedynie aktorzy grający Makbeta i Lady Makbet nie zmieniają ról. Pozostali, nazwani Redaktorami I i IV oraz Redaktorkami II i III, wcielają się w drugoplanowe postaci od wiedźm, przez Banka, Duncana, jego synów, Makdufa, po mniej znaczące postaci sług i tłumu. Wiedźmy przepowiadają Makbetowi władzę i honory, ostrzegają go jednocześnie, że zostanie mu ona odebrana. Dobry rycerz i wierny królewski poddany, doświadczając honorów po wygranej bitwie, coraz bardziej wierzy w absurdalną początkowo przepowiednię. Lady Makbet, mówiąca po niemiecku, a rozumiana przez męża, który tłumaczy jej słowa, podżega go do popełnienia zbrodni i zabójstwa króla Dunkana. Kiedy ten akt się dokonuje, Makbet zostaje królem, ale pasmo zbrodni nie ustaje - musi bowiem zabić swego przyjaciela Banka, ponieważ był on świadkiem spotkania z wiedźmami i zna słowa przepowiedni. Jednocześnie w coraz większy obłęd popada królowa - nie mogąc zmazać wyimaginowanych plam krwi na rękach, w szaleństwie odbiera sobie życie. Makbet zostaje sam, ale chcąc nie dopuścić do utraty władzy morduje kolejnych popleczników, którzy mu zagrażają - morduje żonę Magdufa i jego dziecko. Zemsta, przepowiedziana przez wiedźmy, spełnia się. Las Birnamski zbliża się do siedziby królewskiej Makbeta. To armia Makdufa, mszczącego śmierć rodziny oraz odbierającego władzę uzurpatora, schowała się za gałęziami ściętych drzew. To właśnie Makduf odbierze Makbetowi władzę. Jak mówiły wiedźmy - będzie to człowiek nie zrodzony z kobiety. Matka Magdufa nie żyła w chwili wyjęcia dziecka z jej łona. Dopełniła się więc przepowiednia o władzy i upadku. Makbet nie chcąc oddać się w ręce poddanych popełnia samobójstwo.Dramat skonstruowany jest jako seria scen przedzielonych błyskami flesza. Migawki historii, skrócone, skondensowane, a przez to intensywniejsze oraz zagrane przez tych samych aktorów bez dekoracji i kostiumów stylizowanych na epokę szekspirowską, pozwalają wyciągnąć z dramatu ponadczasowość żądzy władzy i łatwość, z jaką się ją traci.