nowości w bibliotece

02.2020

DITTO. A STORY

autor: MACKIEWICZ LECH

rodzaj utworu: dramat

klasyfikacja gatunkowa: DRAMAT

łączna obsada: 4

liczba ról męskich: 3

liczba ról żeńskich: 1

liczba stron: 50 s. ;

odbiorcy: Dorośli.

sygnatura: 13130

Tekst jest angielską wersją dramatu Ja ciebie też...Lecha Mackiewicza.Moqui, Freya, Que mieszkają razem. Que podaje się za geja. Freya przyjaźni się z oboma mężczyznami. W ciągu czterech dni ich życie wywróci się do góry nogami. Reżyser, w teatrze realizuje nowe przedstawienie. Obaj mężczyźni zostali zgłoszeni na casting przez tę samą agentkę. Przygotowują się do sprawdzianu wybierając fragmenty ze sztuk Szekspira. Najwięcej pochodzi z Ryszarda III, wiele tam bowiem jest mowy o lojalności, a ta kwestia zatruwa życie przyjaciół. Freya spotyka na ulicy dziewczynę, która mówi jej jedno zdanie: a co jeśli mija twoje pięć minut? To motto przewodzi kolejnym sytuacjom między bohaterami: czy naprawdę się przyjaźnią, czy Moqui kocha Freyę, czy Freya chce być z Moquim? A Que - przecież oszukuje współlokatorów: nie jest gejem, a nawet czuje coś do Frei. Między rozmowami o życiu, wymienianiem zdań, które niewiele wnoszą do rozwoju akcji, ćwiczeniem wersów klasyki dramatu, jest czas na opowieści o snach, które okazują się w jakimś stopniu prorocze. Poznajemy alter ego Frei, dowiadujemy się o linie, którą dzielnie rodzi Que. Oniryczne sytuacje są odbiciem lęków, ograniczeń i tęsknot, zagłuszanych w rzeczywistości. Bo przecież cała trójka ma do siebie sentyment, spędzają wspólnie wieczory, robią sobie śniadania, Nynek znosi umizgi pozostałej dwójki.Kiedy przychodzi dzień castingu okazuje się, że nikt nie sięgnął ostatecznie po Ryszarda III. Moqui z pomocą Frei prezentuje scenę balkonową z Romea i Julii. Que zaś mówi monolog Jago z Otella. Na nic się to zdaje - ostatecznie rolę dostaje Freya, nawet nie brana pod uwagę na liście castingowej. Nie przeszkadza dziwaczna fryzura i kolor włosów, które zmieniła dzień wcześniej w przypływie rozpaczy, bo nie była w stanie dogadać się z chłopakami.Chociaż inaczej niż każde myślało, życie płynie swoim torem. Jakiś czas później, a symbolicznie, następnego dnia, widzimy Que, jak stoi z walizką w ręce naprzeciwko ciężarnej Frei. Obok stoi Moqui. Ich wspólny czas się skończył. Ich drogi rozeszły się, ale Que zostawi w swoim dawnym mieszkaniu urnę z prochami ojca. Dziwna historia z tym niepochowanym tatą, ale zawsze to powód, żeby wrócić do przyjaciół i zostawić im część siebie.Dramat relacji pozwala na wrażliwe oddanie doświadczeń artystów, dla których niespełnienie jest nieodłączną częścią codzienności.